Waarom denken zoveel mensen dat ze niet kunnen schrijven?

Ans Breetveld
27 jun
2 minuten om te lezen

'Ik kan niet schrijven.'

Het is misschien wel de zin die ik het vaakst hoor als mensen zich aanmelden voor een schrijfcursus. Meestal volgt er meteen een verklaring.

'Ik was er vroeger al slecht in.'

'Mijn spelling is niet goed.'

'Ik heb geen fantasie.'

'Ik weet niet hoe ik moet beginnen.'

Toch ontdek ik steeds opnieuw dat deze mensen vaak wél kunnen schrijven. Ze geloven alleen niet dat ze het kunnen.

We verwarren schrijven met goed schrijven

Veel mensen denken dat schrijven betekent dat je meteen mooie, foutloze zinnen op papier moet zetten. Alsof elk verhaal direct klaar moet zijn voor publicatie.

Maar zo werkt schrijven niet.

Een eerste versie is zelden perfect. Schrijvers beginnen meestal met losse gedachten, herinneringen, vragen of flarden tekst. Pas later ontstaat er structuur. Schrijven is niet het resultaat van helder denken, maar juist een manier om helder te denken.

We zijn bang om beoordeeld te worden

Op school leerden we dat schrijven wordt beoordeeld. Er waren rode strepen onder spelfouten, cijfers voor opstellen en opmerkingen als 'Dit kan beter.'

Daardoor zijn veel mensen gaan geloven dat schrijven iets is waar je goed of slecht in bent.

Maar schrijven hoeft niet te beginnen met een beoordeling. Het begint met nieuwsgierigheid. Wat wil je vertellen? Welke herinnering wil gezien worden? Welke ervaring vraagt om woorden?

We vergelijken ons met auteurs

Sommigen leggen de lat wel heel hoog. Ze vergelijken hun eerste alinea met een roman van een bekende schrijver.

Dat is niet eerlijk.

Een boek dat in de winkel ligt, is vaak tientallen keren herschreven. Jij vergelijkt jouw eerste poging met iemands eindresultaat.

Iedere schrijver begint met een lege pagina.

We denken dat we alles moeten weten

Veel mensen stellen schrijven uit omdat ze denken dat ze eerst het hele verhaal moeten overzien.

Maar een verhaal ontstaat vaak juist tijdens het schrijven.

Je hoeft niet te weten hoe het eindigt. Je hoeft alleen de eerste herinnering op te schrijven die zich aandient.

Eén scène.

Eén gesprek.

Eén geur.

Eén beeld.

Van daaruit groeit het verhaal vanzelf verder.

Schrijven is een vaardigheid, geen talent

Natuurlijk schrijven sommige mensen gemakkelijker dan anderen. Maar schrijven is vooral iets wat je oefent.

Niemand leert fietsen door er een boek over te lezen. Je leert fietsen door op te stappen.

Met schrijven is het net zo. Je leert schrijven door te schrijven.

Misschien kun je al schrijven

Misschien is de vraag niet: 'Kan ik schrijven?'

Misschien is de betere vraag: 'Durf ik mezelf toe te staan om niet meteen perfect te schrijven?'

Dat is vaak een goed begin.

Niet perfecte zinnen maken een verhaal waardevol, maar eerlijke taal.

En dat is voor veel mensen dichterbij dan ze denken.

Wil je ontdekken dat je meer kunt schrijven dan je denkt? In mijn cursus Levensverhaal Schrijven help ik je stap voor stap om woorden te geven aan jouw verhaal. Ervaring is niet nodig, nieuwsgierigheid wel.