Hoe begin je met het schrijven van je levensverhaal?

Ans Breetveld
27 jun
2 minuten om te lezen

Veel mensen willen hun levensverhaal schrijven, maar weten niet waar ze moeten beginnen.

Ze denken vaak dat ze eerst alles op een rij moeten hebben. Een begin, een midden en een einde. Een duidelijke lijn van geboorte tot nu. Maar juist dat idee maakt het schrijven vaak moeilijk.

Want waar begin je als je leven uit zoveel losse stukken bestaat?

Je hoeft niet bij het begin te beginnen

Een veelvoorkomend misverstand is dat een levensverhaal chronologisch moet worden geschreven.

Maar dat hoeft niet.

Je kunt ook beginnen bij een herinnering die nog helder voelt. Een beeld dat steeds terugkomt. Een gesprek dat je niet vergeet. Een moment dat iets in je leven veranderde.

Dat is vaak een veel natuurlijker begin dan je geboorte of je jeugd in volgorde vertellen.

Kies één herinnering

In plaats van je hele leven te overzien, kies je één klein stukje.

Bijvoorbeeld:

Een keuken waar je als kind zat.

Een schoolplein.

Een ruzie die je nooit bent vergeten.

Een zomerdag die nog steeds warm voelt.

Schrijf dat moment op alsof je er weer bent.

Wat zie je?

Wat hoor je?

Wat voel je?

Schrijven is herinneren in woorden

Veel mensen denken dat schrijven betekent dat je iets moet bedenken.

Maar bij een levensverhaal is schrijven vaak juist herinneren.

Zodra je begint te schrijven, komen er vaak vanzelf andere herinneringen naar boven. Alsof het ene beeld het andere opent.

Je hoeft dat niet te sturen. Je mag het laten ontstaan.

Je hoeft het niet meteen goed te doen

De eerste versie van je levensverhaal is nooit af.

Het mag rommelig zijn, onsamenhangend, of vol herhalingen. Dat hoort erbij.

Schrijven is niet het maken van een eindproduct, maar het verkennen van je eigen verhaal.

Later kun je altijd herschrijven, ordenen en verbinden.

Begin klein

Veel mensen stoppen nog voordat ze echt begonnen zijn, omdat ze te groot denken.

Een levensverhaal lijkt al snel overweldigend.

Daarom helpt het om klein te beginnen. Niet met je hele leven, maar met tien minuten schrijven. Niet met een boek, maar met één pagina. Niet met perfectie, maar met nieuwsgierigheid.

Wat als je vastloopt?

Als je niet weet wat je moet schrijven, kun je teruggaan naar iets eenvoudigs:

Wat herinner ik me op dit moment?

Wat raakt me nog steeds?

Wat zou ik willen begrijpen van mijn eigen verhaal?

Vaak is dat al genoeg om weer verder te kunnen.

Je verhaal is al begonnen

Misschien is het belangrijkste om te onthouden dat je levensverhaal niet iets is wat je moet bedenken.

Het is al gebeurd.

Schrijven is alleen de manier om het zichtbaar te maken in woorden.

En je hoeft niet te weten waar het eindigt om te kunnen beginnen.

Wil je ontdekken dat je meer kunt schrijven dan je denkt? In mijn cursus Levensverhaal Schrijven help ik je stap voor stap om woorden te geven aan jouw verhaal. Ervaring is niet nodig, nieuwsgierigheid wel.